संस्कृत-शब्दकोशः

भ्राश भ्राष्ट्रकि

भ्राष्ट्र

वाचस्पत्यम्

भ्राष्ट्र ||‍ पु० भ्रस्ज—करणे ष्ट्रत् । १ अम्यरीषे (भाजनाखोसा) अमरः । भ्राष्ट्रे संस्ततः अण् । २ अम्बरीषसंस्तते भृष्ट- तण्डुलादौ त्रि० स्त्रियां ङीप् ।


शब्दकल्पद्रुमः

भ्राष्ट्रं || क्ली (भ्रस्ज + ष्ट्रन् ।)
आकाशम् । अम्बरीषम् । इति संक्षिप्तसारोणादिवृत्तिः ॥


शब्दकल्पद्रुमः

भ्राष्ट्रः || पुं, (भृज्ज्यते अत्रेति । भ्रस्ज + “भ्रस्जि- गमिनमिहनिविश्यशां वृद्धिश्च ।” उणा० । ४ । १५९ । इति । ष्ट्रन् ।)
यत्र कलायचणकादिकं भृज्यते सः । भाजना स्वोला इति ख्यातः । (यथा, नैषधचरिते । ३ । १२८ । “रौद्रे चक्षुषि तज्जितस्तनुमनुभ्राष्टं च य- श्चिक्षिपे ॥” “अनुभ्राष्टं भर्ज्जनपात्रसदृशेन ।” इति तट्टीका ।)
तत्पर्य्यायः । अम्बरीषम् २ । इत्यमरः । २ । ९ । ३० ॥



Correction: