संस्कृत-शब्दकोशः

मठ मड

मठर

वाचस्पत्यम्

मठर ||‍ पु० मठ—अरन् । १ मुनिभेदे २ शौण्डे त्रि० उज्ज्वल० । राजद० परनिपातः राजमठरः । गर्गा० यञ् । माठर्य्य तन्मुनेरपत्ये पुंस्त्री० स्त्रियां ङीप् यलोपः । शौण्डार्थ- कस्यापत्ये विदा० अञ् । माठर तदपत्ये पुंस्त्री० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मठरः || पुं, (मन्यते मनुतेऽवबुध्यते इत्यर्थः । मन + “वचिमनिभ्यां चिच्च ।” उणा० ५ । ३९ । इति अरश्चित् ठश्चान्तादेशः ।)
मुनिविशेषः । इत्यु- णादिकोषः ॥ (शौण्डः । मठरो मुनिशौण्डयो- रित्युज्ज्वलदत्तः ॥)



Correction: