संस्कृत-शब्दकोशः

मधुरिका मधुरेणु

मधुरिपु

शब्दकल्पद्रुमः

मधुरिपुः || पुं, (मधोरसुरविशेषस्य रिपुर्नाश- कत्वात् ।)
विष्णुः । इत्यमरः । १ । १ । २० ॥ (यथा गीतगोविन्दे । २ । ९ । “श्रीजयदेवभणितमतिसुन्दरमोहनमधुरिपु- रूपम् ॥)



Correction: