संस्कृत-शब्दकोशः

मन्त्रजिह्व मन्त्रण

मन्त्रज्ञ

शब्दकल्पद्रुमः

मन्त्रज्ञः || पुं, (मन्त्रं जानातीति । मन्त्र + ज्ञा + कः ।)
चरः । इति हलायुधः ॥ मन्त्रज्ञातरि, त्रि । (यथा, मनुसंहितायाम् । ८ । ४ । “व्यवहारान् दिदृक्षुस्तु ब्राह्मणैः सह पार्थिवः । मन्त्रज्ञैर्मन्त्रिभिश्चैव विनीतः प्रविशेत् सभाम् ॥”)



Correction: