संस्कृत-शब्दकोशः

मरूद्भवा मरोलिक

मरोलि

शब्दकल्पद्रुमः

मरोलिः || पुं, (मरौ निर्ज्जलदेशे लीयते म्रियते इति । मरु + ली + इन् । पृषोदरादित्वात् साधुः ।)
मकरः । यथा, —
“जलरूपस्तु मकरो मरोलिरसिदंष्ट्रकः ॥” इति त्रिकाण्डशेषः ॥



Correction: