संस्कृत-शब्दकोशः

मर्ष मर्षित

मर्षण

शब्दकल्पद्रुमः

मर्षणं || क्ली (मृष् + ल्युट् ।)
क्षमा । मृषधातो- र्भावे अनट्प्रत्ययेन निष्पन्नम् ॥ (धर्षणम् । यथा, महाभारते । ३ । ३१३ । २९ । “न चाप्यधर्म्मे न सुहृद्बिभेदने परस्वहारे परदारमर्षणे । कदर्य्यभावे च रमेन्मनः सदा नृणां सदाख्यानमिदं विजानताम् ॥” मर्षयतीति । मृष् + णिच् + ल्युः । मर्षके, त्रि । यथा, श्रीमद्भागवते । ४ । ७ । ५८ । “इदं पवित्रं परमीशचेष्टितं यशस्यमायुस्यमघौघमर्षणम् ॥”)



Correction: