संस्कृत-शब्दकोशः

मस्ज मस्तक

मस्त

वाचस्पत्यम्

मस्त(क) ||‍ न० मस्मति परिमात्यनेन मस—करणे त । १ उच्चे त्रि० । २ शिरसि च स्वार्थे क । ३ उत्तमाङ्गे पुंन० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मस्तं || क्ली (मस्यते परिमीयते । मस् परिमाणे + क्तः ।)
मस्तकम् । इति द्विरूपकोषः ॥ (यथा, अमरटीकायां मतुष्यवर्गे । ९५ । रघुनाथ चक्रवर्त्तिधृतश्लोकः ॥ “दण्डकमण्डलुमण्डितहस्तः सुललिततिलकविभूषितमस्तः ॥”)



Correction: