वाचस्पत्यम्
महातरु || पु० कर्म० । १ स्तुहीवृक्षे हेमच० । २ विपुलवृक्षे च ।
शब्दकल्पद्रुमः
महातरुः || पुं, (महांश्चासौ तरुश्चेति ।)
स्नुही- वृक्षः । इति हेमचन्द्रः । ४ । २०६ ॥ (महाकवेः कालिदासस्य स्रुहीवृक्षमुद्दिश्य वक्रोक्तिप्रयोगो यथा, —
“तरवः पारिजाताद्याः स्नुहीवृक्षो महा- तरुः ॥”)
बृहद्वृक्षश्च ॥