शब्दकल्पद्रुमः
मातृष्वसेयः || पुं, (मातृष्वसुरपत्यं पुमान् । मातृ- स्वसृ + “मातृष्वसुश्च ।” ४ । १ । १३४ । इत्यत्र “छण्प्रत्ययो ढकि लोपश्च ।” इति काशिकोक्तेः ढक् ।)
मातृष्वसृपुत्त्रः । मासितुता भाइ इति भाषा । तत्पर्य्यायः । मातृष्वस्रीयः २ । इति हेमचन्द्रः । ३ । २०९ ॥