संस्कृत-शब्दकोशः

मानसूत्र मानिका

मानसौकस्

वाचस्पत्यम्

मानसौकस् ||‍ पु० मानसमोको यस्य । हंसे अमरः मानसालयादयोऽप्यत्र ।


शब्दकल्पद्रुमः

मानसौकाः || [स्] पुं, (मानसं सर ओको वासस्थानं यस्य ।)
हंसः । इत्यमरः । २ । ५ । २३ । (यथा, महाभारते । ८ । ४१ । १३ । “वयं हंसाश्चरामेमां पृथिवीं मानसौकसः ।”)



Correction: