मुखचीरी
मुखतीय
मुखज
वाचस्पत्यम्
मुखज || पु० ब्रह्मणो मुखाज्जायते जन—ड । १ विप्रे “ब्राह्म- णोऽस्य मुस्वमासीदि” ति श्रुतिः २ वदनजातमात्रे त्रि० ।
शब्दकल्पद्रुमः
मुखजः || पुं, (मुखात् जायते इति । जन् + डः ।)
ब्राह्मणः । इति पुराणम् ॥ वक्त्रजाते त्रि ॥