मुखचीरी मुखदूषण

मुखज

मुखजः (पुंलिङ्ग)

---

निष्पत्ति− जनी (प्रादुर्भावे) - "डः" (३-२-९८)
व्युत्पत्ति− ब्रह्मणो मुखाज्जायते
प्रयोग− "ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीत्"
उल्लेख− श्रुतिः

अर्थ−
परमेश्वरको मुखबाट उत्पन्न/ब्राह्मण । ‘ब्राह्मणोस्य मुखमासीद्’ (अथर्ववेद) ।

---