शब्दकल्पद्रुमः
मुद्गमोदकः || पुं, (मुद्गेन साधितो मोदकः ।)
मोदक- विशेषः । मतिचुर इति भाषा । यथा, —
“मुद्गानां धूमसीं सम्यग्घोलयेन्निर्म्मलाम्बुना । कटाहस्थघृतस्योर्द्ध्वं झर्झरं स्थापयेत्ततः ॥ धूमसीन्तु द्रवीभूतां प्रक्षिपेत् झर्झरोपरि । पतन्ति बिन्दवस्तस्मात्तान् सुपक्वान् समुद्धरेत् । सितापाकेन संयोज्य कुर्य्यात् युक्तेन भादकान् ॥” अस्य गुणाः । यथा, भावप्रकाशे । “लघुर्ग्राही त्रिदोषघ्नः स्वादुः शीतो रुचिप्रदः । चक्षुष्यो ज्वरहृत् बल्यस्तर्पणो मुद्गमोदकः ॥”