संस्कृत-शब्दकोशः

मृदुफल मृदुलोमक

मृदुल

वाचस्पत्यम्

मृदुल ||‍ न० मृद—कुलच् । १ जले शब्दच० २ कोमलमात्रे त्रि० अमरः ।


शब्दकल्पद्रुमः

मृदुलं || क्ली (मृदु मृदुत्वमस्त्यस्य । मृदु + “सिध्मा- दिभ्यश्च ।” ५ । २ । ९७ । इति लच् ।)
जलम् । इति शब्दचन्द्रिका ॥ कोमले, त्रि । इत्यमरः । ३ । १ । ७८ ॥ (यथा, शिशुपालवधे । ६ । २ । “मृदुलतान्तलतान्तमलोकयत् स सुरभिं सुरभिं सुमनोभरैः ॥”)



Correction: