शब्दकल्पद्रुमः
मृषाध्यायी || [न्] पुं, (मृषा ध्यायति चिन्तयतीति । ध्यै + णिनिः ।) वकः । यथा, — “कङ्को वको वकोटश्च तीर्थसेवी च तापसः । मीनघाती मृषाध्यायी निश्चलाङ्गश्च दाम्भिकः ॥” इति राजनिर्घण्टः ॥