वाचस्पत्यम्
मेलक || त्रि० मेलयति मिल—णिच—ण्वुल् । १ विवाहे—योटकमेदे मिल—भावे घञ् स्वार्थे क । २ सङ्गे अमरः ।
शब्दकल्पद्रुमः
मेलकः || पुं, (मिल् + भावे घञ् । स्वार्थे कन् ।)
सङ्गः । इत्यमरः । ३ । २ । २९ ॥ (“बहुमान्य- मेलके बलाबलमुक्तम् ।” इति । २ । १३६ । मनुटीकायां कुल्लूकभट्टः ॥)