शब्दकल्पद्रुमः
रतकीलः || पुं, (रते मैथुने कीलति परस्परं संबध्ना- तीति । कील् + कः ।) कुक्कुरः । इति हेम- चन्द्रः । ४ । ३४६ ॥ (रतस्य कीलः ।) सुरत- कण्टकश्च ॥