संस्कृत-शब्दकोशः

राजत राजतरुणी

राजतरु

वाचस्पत्यम्

राजतरु ||‍ पु० तरूर्णा राजा राजद० परनि० । १ कर्णिकारवृक्षे २ आरग्वधे च राजनि० ।


शब्दकल्पद्रुमः

राजतरुः || पुं, (तरूणां राजा । राजदन्तादित्वात् परनिपातः ।)
कर्णिकारवृक्षः । आरग्वधः । इति राजनिर्घण्टः ॥ (यथा, सुश्रुते । ६ । ५७ । “मुस्तादिराजतरुवर्गदशाङ्गसिद्धैः क्वाथैर्जयेन्मधुयुतैर्व्विविधैश्च लेहैः ॥”)



Correction: