रेक
रेका
रेकणस्
वाचस्पत्यम्
रेकणस् || न० रिच—असुन् थिच्च तेन कुत्वं सट् । स्वर्णे सि० कौ०
शब्दकल्पद्रुमः
रेकणः || [स्] क्ली, (रिणक्तीति । रिच् + “रिचेर्धने घित् किच्च ।” उणा० ४ । १९८ । इति असुन् । चात् प्रत्ययस्य नुट् । घित्वात् कुत्वम् ।)
स्वर्णम् । इति सिद्धान्तकौमुद्यामुणादिवृत्तिः ॥