संस्कृत-शब्दकोशः

वण्ट वण्ठ

वण्टक

वाचस्पत्यम्

वण्टक ||‍ पु० वण्ट—घञ् स्वार्थे क । १ भागे अमरः ण्वुल् । २ विभाजके त्रि० ।


शब्दकल्पद्रुमः

वण्टकः || पुं, (वण्ट एव । स्वार्थे कन् ।)
भागः । इत्यमरः । २ । ९ । ८९ ॥ (वण्ट् + ण्वुल् । विभाय- कर्त्तरि, त्रि ॥)



Correction: