संस्कृत-शब्दकोशः

वारङ्क वारट

वारङ्ग

वाचस्पत्यम्

वारङ्ग ||‍ पु० चु० वृ—अङ्गच् । खड्गादिमुष्टौ (मुट) सि० कौ० ।


शब्दकल्पद्रुमः

वारङ्गः || पुं, (वारयतीति व्रियते इति वा । वृ + “सृवृञोर्वृद्धिश्च ।” उणा० १ । १२१ । इति अङ्गच् । धातोर्वृद्धिश्च ।)
खड्गादिमुष्टिः । इति सिद्धान्तकौमुद्यामुणादिवृत्तिः ॥ मुट् इति वाँट इति च भाषा ॥ (यथा, सुश्रुते । १ । ७ । “तत्र स्वस्तिकयन्त्राणि **** मूलेऽङ्कुशवदा- वृत्तवारङ्गाणि अस्थिविनष्टशल्योद्धरणार्थमुप- दिश्यन्ते ॥”)



Correction: