संस्कृत-शब्दकोशः

वारलोक वारवाणि

वारवाण

वाचस्पत्यम्

वारवाण ||‍ पुंन० वार्य्यते वृ—घञ् वारो वार्य्यो वाणे यस्य । कवचे अमरः ।


शब्दकल्पद्रुमः

वारवाणः || पुं, क्ली, (वारं वारणीयं बाणं यस्मात् ।)
कञ्चुकः । इत्यमरः । २ । ८ । ६३ ॥ (यथा, माघे । १५ । ८४ । “पीनकुचतटनिपीडदल- द्वरवारबाणमुरसा लिलिङ्गिरे ॥”)



Correction: