शब्दकल्पद्रुमः
वारिमुक् || [च्] पुं, (वारि मुञ्चतीति । मुच् + क्विप् ।) मेघः । इति शब्दरत्नावली ॥ (यथा, रघौ । ४ । ८६ । “स विश्वजितमाजह्रे यज्ञं सर्व्वस्वदक्षिणम् । आदानं हि विसर्गाय सतां वारिमुचामिव ॥”)