संस्कृत-शब्दकोशः

विभ्रमा विभ्रान्त

विभ्राज्

वाचस्पत्यम्

विभ्राज् ||‍ त्रि० वि + भ्राज—क्विप् । भूषणादिना दीप्ते अमरः


शब्दकल्पद्रुमः

विभ्राट् || [ज्] त्रि, (विशेषेण भ्राजते इति । वि + भ्राज् + “अन्येभ्योऽपि


शब्दकल्पद्रुमः

विभ्राड् || [ज्] त्रि, (विशेषेण भ्राजते इति । वि + भ्राज् + “अन्येभ्योऽपि दृश्यते ।” ३ । २ । १७७ । इति क्विप् ।)
अलङ्का- रादिना दीप्तिशीलः । तत्पर्य्यायः । भ्राजिष्णुः २ रोचिष्णुः ३ । इत्यमरः ॥ (यथा, ऋग्वेदे । १० । १७० । १ । दृश्यते ।” ३ । २ । १७७ । इति क्विप् ।)
अलङ्का- रादिना दीप्तिशीलः । तत्पर्य्यायः । भ्राजिष्णुः २ रोचिष्णुः ३ । इत्यमरः ॥ (यथा, ऋग्वेदे । १० । १७० । १ । “विभ्राड् बृहत्पिबतु सोम्यं मध्वायुर्द्दधद्यज्ञपतावविह्रुतम् ॥” “विभ्राड् विभ्राजमानः विशेषेण दीप्यमानः ।” इति तद्भाष्ये सायणः ॥)



Correction: