संस्कृत-शब्दकोशः

भ्यस भ्रकुटि

भ्यस्

भ्यस भये


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- भ्यसते

अर्थ−
१. डराउनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“भ्यस भये” 2 “-- ‘भेषृ--’ इति चन्द्रः।” इति क्षीरस्वामी।
  • भ्यासकः-सिका, भ्यासकः-सिका, बिभ्यसिषकः-षिका, बाभ्यसकः-सिका;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि आदादिककशतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • अस्य भौवादिकत्वाच्छानचि भ्यसमानः इति, क्विपि, सुभ्यः-सुभ्यसौ-सुभ्यसः इति, युचि-- 4 भ्यसनः इति च रूपाणीति विशेषः।
  • 5 भ्यसितः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (११७८)
  • ↑ (१-भ्वादिः-६२८। अक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (१७८)
  • ↑ ४। ‘अनुदात्तेतश्च हलादेः’ (३-२-१४९) इति तच्छीलतद्धर्मतत्साधुकारिष्वर्थेषु युच्प्रत्ययेऽनादेशः।
  • ↑ आ। ‘… सूतो ययाम समराभ्यलितान् तुरङ्गान्।।’ धा। का। १। ७९।



Correction: