संस्कृत-शब्दकोशः

विश्लिष्ट विश्व

विश्लेष

वाचस्पत्यम्

विश्लेष ||‍ पु० वि + श्लिष—घञ् । १ वियोगे २ शैथिल्ये च मेदि० ।


शब्दकल्पद्रुमः

विश्लेषः || पुं, (वि + श्लिष् + घञ् ।)
विधुरः । अयोगः । इति मेदिनी ॥ (यथा, रघुः । १३ । २३ । “सैषा स्थली यत्र विचिन्वता त्वां भ्रष्टं मया नूपुरमेकमूर्व्व्याम् । अदृश्यत त्वच्चरणारविन्द- विश्ले षदुःखादिव बद्धमौनम् ॥”)



Correction: