संस्कृत-शब्दकोशः

भ्रंसु भ्रस्ज

भ्रंस्

भ्रंसु अवस्रंसने


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- भ्रंसते

अर्थ−
१. भ्रष्ट हुनु, पतित हुनु, तल झर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“भ्रन्सु अवस्रंसने” 2 भ्रंसकः-सिका, भ्रंसकः-सिका, बिभ्रंसिषकः-षिका, 3 बनीभ्रसकः-सिका;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिकध्वंसतिवत् 4 ज्ञेयानि।
  • क्विपि 5 पर्णभ्रः-पर्णभ्रसौ-पर्णभ्रसः इति रूपमिति विशेषः।
  • 6 भ्रस्तः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (११८३)
  • ↑ (१-भ्वादिः-७५६। अक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ ३। काशिकावृत्त्यादिषु प्राचीनग्रन्थेषु, मा। धा। वृत्त्यादिषु धातुविषयक- ग्रन्थेषु च सर्वत्र, ‘नीग् वञ्चुस्रंसुध्वंसुभ्रंसु--’ (७-४-८४) इत्यत्राविगीतपाठः भ्रंसु इत्येव। तेनात्र यङन्ते नीगागमे, उपधानकारलोपे च बनीभ्रसकः इत्यादीनि रूपाणि इति ज्ञेयम्।
  • ↑ (९४२)
  • ↑ ४। क्विपि, उपधानकारलोपे, धातुसकारस्य रुत्वविसर्गयोश्च रूपमेवम्।
  • ↑ B। ‘अभ्रस्तविस्रम्भजुषा बलेन समं प्रवृत्तो भुवनाभिवृद्ध्यै।’ धा। का। २। ३।



Correction: