संस्कृत-शब्दकोशः

वेदितव्य वेदिन्

वेदितृ

वाचस्पत्यम्

वेदितृ ||‍ त्रि० विद—तृच् इट् च । ज्ञातरि हेमच० ।


शब्दकल्पद्रुमः

वेदिता || [ऋ] त्रि, (विद + तृच् ।)
ज्ञाता । तत्- पर्य्यायः । विदुरः २ बिन्दुः ३ । इति हेमचन्द्रः ॥ यथा, महाभारते । ५ । ४३ । ५२ । “न वेदानां वेदिता कश्चिदस्ति वेद्येन वेदं न विदुर्न वेद्यम् ॥”)



Correction: