संस्कृत-शब्दकोशः

भ्रेजृ भ्रेष

भ्रेज्

भ्रेजृ दीप्तौ


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- भ्रेजते

अर्थ−
१. चम्कनु, प्रकाशित हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“भ्रेजृ दीप्तौ” 2 भ्रेजकः-जिका, भ्रेजकः-जिका, बिभ्रेजिषकः-षिका, बेभ्रेजकः-जिका, भ्रेजिता- त्री, भ्रेजयिता-त्री, बिभ्रेजिषिता-त्री, बेभ्रेजिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाणि रूपाणि भौवादिककेपतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • क्विपि-विभ्रेक्-विभ्रेग्-विभ्रेजौ-विभ्रेजः, इति रूपमित्ति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (११९२)
  • ↑ (१-भ्वादिः-१८०। अक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (२६१)



Correction: