संस्कृत-शब्दकोशः

व्याकुल व्याकूति

व्याकुलात्मन्

शब्दकल्पद्रुमः

व्याकुलात्मा || [न्] त्रि, (व्याकुलः आत्मा यस्य ।)
शोकाभिहतचित्तः । यथा, —
“भो वृक्षाः पर्व्वतस्था बहुकुसुमयुता वायुना घूर्णमाना रामोऽहं व्याकुलात्मा दशरथतनयः पृच्छते शोकदग्धः । विम्बोष्ठी चारुनेत्रा गजपतिगमना दीर्घकेशी सुभध्या हा सीता केन नीता मम हृदयगता केन वा कुत्र दृष्टा ॥” इति महानाटकम् ॥



Correction: