संस्कृत-शब्दकोशः

मङ्कुर मङ्क्षण

मङ्क्

मकि मण्डने


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- मङ्कते

अर्थ−
१. सजाउनु, अलङ्कृत गर्नु,
२. जानु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मकि मण्डने” 2 मङ्ककः-ङ्किका, मङ्ककः-ङ्किका, मिमङ्किषकः-षिका, मामङ्ककः-ङ्किका;
  • मङ्किता-त्री, मङ्कयिता-त्री, मिमङ्किषिता-त्री, मामङ्किता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाणि रूपाणि भौवादिककङ्कतिवत् 3 ऊह्यानि।
  • 4 मङ्कनः, मङ्कणः, 5 प्रमङ्कनम्, 6 मङ्कितम्-तः-तवान्, 7 मङ्किः, 8 मङ्क्रिः;
  • इत्यादीनि रूपाणि अस्य धातोः भवन्तीति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (११९७)
  • ↑ (१-भ्वादिः-८९। सक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (१४०)
  • ↑ १। ‘क्रुधमण्डार्थेभ्यश्च’ (३-२-१५१) इति ताच्छीलिको युच्प्रत्ययः। बाहुलकादत्रैव णत्वे मङ्कणः = ऋषिविशेषः।
  • ↑ २। ‘कृत्यचः’ (८-४-२९) इति प्राप्तस्य णत्वस्य ‘इजादेः सनुमः’ (८-४-३२) इति इजादेरेवेति नियमात् णत्वं न।
  • ↑ आ। ‘फलाङ्कितान् वङ्कितवल्लिमङ्कितान् वनप्रदेशानुरुकाककोकिलान्।’ धा। का। १-१३।
  • ↑ ३। औणादिके (द। उ। १-४६) इन्प्रत्यये रूपमेवम्।
  • ↑ ४। ‘वङ्क्र्यादयश्च’ (द। उ। १-३५) इति क्रिन्प्रत्यये रूपम्। मङ्क्रिः = शवः।



Correction: