संस्कृत-शब्दकोशः

शीतार्त शीतावला

शीतालु

वाचस्पत्यम्

शीतालु ||‍ त्रि० शीत + अस्त्यर्थे आलुच् । शीतबाधायुक्ते जटा० ।


शब्दकल्पद्रुमः

शीतालुः || त्रि (शीतं न सहते इति । शीत + “शीतोष्णतृप्रेभ्यस्तन्न सहते ।” ५ । २ । १२२ । इत्यस्य वार्त्तिकोक्त्या आलुच् ।)
शीतार्त्तः । इति जटाधरः ॥



Correction: