शुद्धजङ्घ
शुद्धमति
शुद्धदत्
शब्दकल्पद्रुमः
शुद्धदत् || त्रि शुद्धा दन्ता यस्य सः । (“अग्रान्त- शुद्धशुभ्रवृषवराहेभ्यश्च ।” ५ । ४ । १४५ । इति दन्तस्य दत्रादेशः ।)
शुक्लदन्तयुक्तः । यथा —
“गते तम्मिन् जलशुचिः शुद्धदद्रावणः शिखी । जंजपृकोऽक्षमालावान् धारयो मृदलावुनः ॥” इति भट्टौ । ५ । ६१ ॥