संस्कृत-शब्दकोशः

शुनीर शुन्ध्यु

शुन्ध

वाचस्पत्यम्

शुन्ध ||‍ शुद्धौ अक० शीधने सक० चु० उभ० सेट् । शुन्धयति ते अशुशुन्धत् त ।


वाचस्पत्यम्

शुन्ध ||‍ शुद्धौ अक० शुद्धीकरर्णे सक० भ्वा० उभ० सेट् । शुन्धति ते अशुन्धीत् अशुन्धिष्ट । “आपः शुन्धन्तु मैनसः” इति सन्ध्यामन्त्रः ।


शब्दकल्पद्रुमः

शुन्ध || ञ शुद्धौ । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (भ्वा०- उभ०-अक०-सक० च-सेट् ।)
शुद्धिरिह शुद्धी- भावः शुद्धीकरणञ्च । ञ, शुन्धति शुन्धते जलेन लोकः । यो गां शुन्धति सत्येनेति हलायुधः । नां वाचम् । इति दुर्गादासः ॥



Correction: