संस्कृत-शब्दकोशः

शेफाली शेल

शेमुषी

वाचस्पत्यम्

शेमुषी ||‍ स्त्री शी—विच् शेः मोहस्तं मुष्णाति मुष—क । बुद्धौ अमरः ।


शब्दकल्पद्रुमः

शेमुषी || स्त्री (शेते इति शेः मोहः । शी + विच् त मुष्णातीति । मुष स्तेये + मूलविभुजादित्वात् कः । गौरादित्वात् ङीष् । इत्यमरटीका ।)
बद्धिः । इत्यमरः । १ । ५ । १ ॥ (यथा, राज- तरङ्गिण्याम् । ३ । २०६ । “स्विन्नस्य हि विपर्य्येति तत्त्वज्ञस्यापि शेमुषी ॥” शेल, ऋ चालगत्योः । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (भ्वा०-पर०-सक०-सेट् ।)
ऋ, अशिशेलत् । इति दुर्गादासः ॥



Correction: