संस्कृत-शब्दकोशः

शेवलु शेवाली

शेवाल

वाचस्पत्यम्

शेवाल ||‍ न० शेते विच् ओ—सन् वलते वल—संज्ञायां कर्त्तरि घञ् । १ शैवाले शब्दर० । २ आकाशभांस्यां स्त्री राजनि० ।


शब्दकल्पद्रुमः

शेवालं || क्ली (शेते जले इति । शी + “शीङो धुक्लग्वलञ् वालनः ।” उणा० ४ । ३८ । इति वालन् ।)
शैवालम् । इति शब्दरत्नावली ॥ (यथा राजेन्द्रकर्णपुरे । २५ । “शङ्के पङ्के पतति यतते बालशेवालमूले कूले लोलः किमपि कुरुते कर्म्म वैकुण्ठकूर्म्मः ॥”



Correction: