संस्कृत-शब्दकोशः

मण्डी मण्डूककुल

मण्डूक

मण्डूकः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मडि (भूषायाम्) - "ऊकण्" (उ० ४-४२)
व्युत्पत्ति− मण्डयति वर्षाकालम्

अर्थ−
१. भ्यागुतो,
२. एक ऋषि,
३. दोहाको एक भेद, जसमा १८ गुरु १२ लघु अक्षर हुन्छन्,
४. नाचविशेष ५. घोडाको एक जातिविशेष,
६. प्राचीनकालको एक बाजाविशेष,
७. रुद्रतालको एघार भेदमध्ये एक ।


मण्डूकम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
स्त्री सम्भोगको आसनविशेष ।



Correction: