संस्कृत-शब्दकोशः

शौक्तेय शौच

शौक्ल्य

वाचस्पत्यम्

शौक्ल्य ||‍ पु० शुकस्य भावः ष्यञ् । श्वेततायां श्वेतवर्णे ।


शब्दकल्पद्रुमः

शौक्ल्यं || क्ली (शुक्लस्य भावः । शुक + “वर्णदृढा- दिभ्यः ष्यञ् च ।” ५ । १ । १२३ । इति ष्यञ ।)
शुक्लता यथा —
“पलितं जरसा शौक्ल्यं केशादौ विस्रसा जरा ।” इत्यमरः ॥ (यथा, बृहत्संहितायाम् । ४ । ३ । “त्यजतोऽर्कतलं शशिनः पश्चादवलम्बते यथा शौक्ल्यम् ॥”)



Correction: