वाचस्पत्यम्
शौण्डीर || पु० शुण्डा शर्वोऽस्त्वस्य ईरन् स्वार्थे अण् । गरान्विते त्रि० धतञ्जयः ।
शब्दकल्पद्रुमः
शौण्डीरः || त्रि (शौटतीति । शौट + ईरन् । पृषोदरादित्वात् साधुः ।)
अहङ्कारी । यथा, —
“शौण्डीरो गर्व्वि तस्तब्धो मानी चाहङ्कृदुद्धतः । उद्ग्रीव उद्धरोऽकॢप्तो नीचश्च पिशुनो- ऽधमः ॥” इति धनञ्जयकोषः ॥