वाचस्पत्यम्
श्वेतगुञ्जा || स्त्री कर्म० । शुभ्रगुञ्जायां राजनि० । गुञ्जाशब्दे २५९ पृ० दृश्यम् ।
शब्दकल्पद्रुमः
श्वेतगुञ्जा || स्त्री (श्वेता गुञ्जा ।)
शुक्लगुञ्जा । सादा कुँच इति भाषा । तत्पर्य्यायः । श्वेत- काम्बोजी २ भृण्टिका ३ काकादनी ४ काक- पीलुः ५ चक्रशल्या ६ चूडाला ७ । अस्या गुणाः । तीक्ष्णत्यम् । उष्णत्वम् । तस्या बीजं वान्तिकरम् । तस्याः शिफा शूलविषनाशिनी । तस्याः पत्रं वश्ये शस्तम् । इति राजनिर्घण्टः ॥ अपि च । “श्वेता रक्तोच्चटा प्रोक्ता कृष्णला चापि सा स्मृता । रक्ता सा काकचिञ्ची स्यात् काकनन्ती च रक्तिका ॥ काकादनी काकपीलुः सा स्मृताङ्गारवल्लरी । गुञ्जाद्वयन्तु कश्यं स्यात् वातपित्तज्वरापहम् ॥ मुखशोषभ्रमश्वासतृष्णामदविनाशनम् । नेत्रामयहरं वृष्यं बल्यं कण्डूं व्रणं हरेत् । कृमीन्द्रलुप्तकुष्ठानि रक्ता च धवलापि च ॥” इति भावप्रकाशः ॥ अन्य्यच्च । “गुञ्जा शिखण्डिका ताम्रा रक्तिका काक- शान्तिका । श्वेतान्या चक्रिका चूडा दुमाषा काकपीलुका ॥ युञ्जा केश्या बलकरा रुच्या पित्तकफापहा । नेत्रामयहरा वृष्या हन्ति कण्डुग्रहव्रणान् । कृमीन्द्रलुप्तकुष्ठानि तद्वच्छ्वेतापि शस्यते ॥” इति मदनपालनिर्घण्टः ॥