संस्कृत-शब्दकोशः

मधुरज्वर मधुरत्रय

मधुरता

मधुरता (स्त्रीलिङ्ग)


निष्पत्ति− "तल्" (५-१-११९)
व्युत्पत्ति− मधुरस्य भावः
प्रयोग− "बिभ्रतौ मधुरतामतिमात्रं रागिभिर्युगपदेव पपाते"
उल्लेख− माघ० १०-८

अर्थ−
१. मधुरपन/मीठोपन,
२. राम्रोपन,
३. कमलोपन ।



Correction: