संस्कृत-शब्दकोशः

मन्थ् मन्दक

मन्द

मन्दः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मदि (स्तुतिमोदमदस्वप्नकान्तिगतिषु) - "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− मन्दते इति
प्रयोग− "भौमगुरुशुक्रमन्दाश्चन्द्रान्मेषूरणर्क्षगाः प्रसवे । जनयन्ति नरं धीरं कुटुम्बयुक्तं घनोपेतम् ॥"
उल्लेख− सारा०

अर्थ−
१. शनैश्चर,
२. यमराज,
३. प्रलय,
४. हात्तीविशेष,
५. पारिजात ।


मन्द (विशेषण)


अर्थ−
१. फूर्ति नभएको / सुस्त,
२. अल्छी,
३. मूर्ख,
४. उदासीन/तटस्थ,
५. दुष्ट,
६. खोक्रो,
७. गहिरो,
८. कमलो,
९. बल नभएको,
१०. हलुङ्गो,
११. दुःखी,
१२. ओइलाएको,
१३. पापी ।



Correction: