संस्कृत-शब्दकोशः

महत्तमसमावर्तक महत्तरक

महत्तर

महत्तर (विशेषण)


निष्पत्ति− महत् - "तरप्" (५-३-५७)
व्युत्पत्ति− अयमनयोरतिशयेन महान्
प्रयोग− "ददर्श भृशदुर्दशं सर्वदेवैरभिष्टुतम् । अणीयांसमणुभ्यश्च बृहद्भ्यश्च महत्तरम् ॥"
उल्लेख− भा० द्रोण० २०२-६६

अर्थ−
दुईको बीचमा ठुलो श्रेष्ठ, बलियो वा चौडा ।


महत्तरः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१.मुख्य प्रधान वा सबैभन्दा बुढो मानिस,
२. राजा वा कुनै रइसको घरमा प्रबन्ध गर्ने मानिस,
३. गाउँको मुखिया वा ठुलो मानिस,
४. दरबारको मानिस / दरबारिया ।



Correction: