महीदेव महीध्र

महीधर

महीधरः (पुंलिङ्ग)

---

निष्पत्ति− धृञ् (धारणे) - "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− धरति इति धरः । मह्याः धरः
प्रयोग− "महीधरं मार्गवशादुपेतं स्रोतोवहा सागरगामिनीव"
उल्लेख− रघु० ६-५२

अर्थ−
१. पर्वत,
२. शेषनाग,
३. विष्णु,
४. बौद्धको देवपुत्र,
५. एक वर्णवृत्त, जसमा चौध पटक क्रमैले लघु र गुरु वर्णहरू रहन्छन्,
६. वेदका एक भाष्यकार ।

---