महीसर
महीसूनु
महीसुर
महीसुरः (पुंलिङ्ग)
व्युत्पत्ति− मह्याः सुर इव
प्रयोग− "उच्चैर्गतिर्जगति सिध्यति धर्मतश्चेत्तस्य प्रमा च वचनैः कृतकेतरैश्चेत् । तेषां प्रकाशनदशा च महीसुरैश्चेत् तानन्तरेण निपतेत् क्व नु मत्प्रणामः"
उल्लेख− चं० रा०
अर्थ−
ब्राह्मण ।