संस्कृत-शब्दकोशः

मारुतसूनु मारुतापह

मारुतात्मज

मारुतात्मजः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− मारुतस्यात्मजः

अर्थ−
१. हनुमान्,
२. भीमसेन ।



Correction: