संस्कृत-शब्दकोशः

मितद्रु मितभुज्

मितभाषिन्

मितभाषिन् (विशेषण)


निष्पत्ति− भाष (व्यक्तायां वाचि) - "णिनिः" (३-२-७८)
व्युत्पत्ति− मितं भाषितुं शीलं यस्य
प्रयोग− "त्यागाय सम्भृतार्थानां सत्याय मितभाषिणाम्"
उल्लेख− रघु० १-७

अर्थ−
अड्कलेर चाहिंदो कुरा मात्र बोल्ने ।



Correction: