संस्कृत-शब्दकोशः

मिध् मिन्व्

मिन्द्

मिदि स्नेहने


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- मिन्दयति–ते,मिन्दति (इदित्त्वात् शप्)

अर्थ−
१. स्निग्ध गर्नु, चिल्लो बनाउनु,
२. पगाल्नु,,
३. अभ्यञ्जन गर्नु, पोत्नु,
४. प्रेम गर्नु, माया गर्नु,
५. नरम हुनु, कोमल हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मिदि स्नेहने” 2 ‘मेदते मेद्यतीत्येते स्नेहने, मिन्दयेण्णिचि।’ 3 इति देवः।
  • इदित्करणात् णिचो वैकल्पिकत्वम्।
  • “-- ‘मिद--’ इति कौशिकः।” इति क्षीरस्वामी।
  • मिन्दकः-न्दिका, मिमिन्दयिषकः-षिका, मिन्दकः-न्दिका, मिमिन्दिषकः-षिका, मेमिन्दकः-न्दिका;
  • मिन्दयिता-त्री, मिमिन्दयिषिता-त्री, मिन्दिता-त्री, मिमिन्दिषिता-त्री, मेमिन्दिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिकचिन्तयतिवत् 4 ज्ञेयानि।
  • 5 मिन्दितः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२५७)
  • ↑ (१०-चुरादिः-१५४१। सक। सेट्। उभ।)
  • ↑ (श्लो। १०४)
  • ↑ (५२३)
  • ↑ आ। ‘… तत्रास कुन्दकसुलालितमिन्दितश्रीः।।’ धा। का। ३। १३।



Correction: