संस्कृत-शब्दकोशः

मीनालया मीमांसन

मीमांसक

मीमांसकः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− "वुन्" (४-२-६१)
व्युत्पत्ति− मीमांसां वेत्ति अधीते वा

अर्थ−
१. त्यस्तो व्यक्ति, जसले कुनै कुराको विवेचना वा मीमांसा गर्छ,
२. मीमांसा शास्त्रको विद्वान्,
३. मध्वाचार्य,
४. कुमारिल भट्ट,
५. जैमिनि ऋषि,
६. रामानुजाचार्य,
७. भाष्यकार शबरस्वामी ।



Correction: