संस्कृत-शब्दकोशः

मीमृ मीर

मीम्

मीमृ गतौ शब्दे च


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- मीमति

अर्थ−
१. जानु,
२. शब्द गर्नु, आवाज गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मीमृ गतौ” 2 ‘--शब्दे च’ इति क्षीरस्वामी।
  • शब्दार्थे त्वकर्मकः।
  • ‘मीम--’ इत्यपि धातुकाव्ये 3 पाठः।
  • मीमकः-मिका, मीमकः-मिका, मिमीमिषकः-षिका, मेमीमकः-मिका;
  • मीमिता-त्री, मीमयिता-त्री, मिमीमिषिता-त्री, मेमीमिता-त्री;
  • 4 इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिकक्षीजतिवत् 5 ज्ञेयानि।
  • क्विपि 6 प्रमीन्-प्रमीमौ-प्रमीमः इति रूपमिति विशेषः।
  • 7 मीमितः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२७०)
  • ↑ (१-भ्वादिः-४६८। सक। सेट्। पर।)
  • ↑ (१-६०)
  • ↑ [पृष्ठम्१०३२+ २५]
  • ↑ (३०९)
  • ↑ १। क्विपि ‘मो नो धातोः’ (८-२-६४) इति पदान्तनिमित्तको नकारः।
  • ↑ आ। ‘वनाद् वनं सानुममन् द्रमन् गृहं व्याधोत्करोऽहम्मतिमीमिताशयः।’ धा। का। १। ६०।



Correction: